കൂമന്റെ കൂവലും കൂരിരുട്ടും
കൂരമാറ്റാനടുക്കുന്ന കെട്ടകാറ്റും
അസ്തികൂടങള്തന് ചിത്രമെടുക്കുന്ന
പിണര്വന്നുചായുന്നു എന്റെചാരെ
ഭയന്നുവിറച്ചുഞാന് തള്ളിനീകീടുന്നു
ഏകാന്തതമായൊരൊ ദിനരാത്രങള്
ഓടിയടുക്കുന്നൊരെന്ഭൂതകാലവും
ഉണരുന്നു തേങലുകള് എന്നിലെങോ
തുണയായിമക്കളെ തേടിയിരിക്കുന്നു
ഇന്നുവരും നാളെ നീളെ നീളെ
വറ്റിയുണങിയ കണ്ണുകല് ചിമ്മിയും
ഉയരുന്ന തേങലുകള് നിശ്വസമാക്കിയും
പശിയടക്കാനായി മുണ്ടുമുറുക്കിയും
അമ്മേയെന്നൊരു സ്നെഹ വിളികേള്ക്കുവാനായി
തളരാതെ ഉറങാതെ കാതോര്ത്തിരിക്കുന്നു
ജീവന് തുടിക്കുമെന് ഓര്മ്മക്കുമിളകള്
കാട്ടുന്നൊരാ പഴയ കൊതിയൂറും കാഴ്ച്ചകള്
പിന്നിട്ട വേളകള് പൊയ്പ്പോയതെങ്കിലും
അതുമാത്രമാകുന്നെന് അരുമയാം സംബാദ്യം
പഴിയില്ല മക്കള്തന് ചെയ്തികള്ക്കൊന്നിനും
അമ്മ പഴിപറഞീടുന്നതൊന്നിനുമാത്രമായ്
പറയാത്ത, തുറക്കാത്ത മക്കള്തന് വേദനയെ
അറിയുന്നിതാ അമ്മ ചലനങളില്.
3 comments:
oode ADUKKUNOREN BOOTHAKAALAM....... LVLY LINES!!!!!!!
nice presentation!!!!!!!!
കൊള്ളാം, പക്ഷെ അക്ഷരത്തെറ്റുകള് ഒഴിവാക്കുക.
നല്ല വരികള്....അവസാന നാലുവരികള് തികച്ചും നന്നായി....ഒരമ്മയുടെ വിഷമം....
സസ്നേഹം,
ശിവ
Post a Comment